Beeldhouwwerk van Rene Smits
René Smits is in de eerste plaats beeldhouwer, en het meest opvallende kenmerk van het oeuvre van Smits is de grote diversiteit van zijn werk, dat zich telkens anders, nieuw aanbiedt. Of hij abstract werkt of figuratief, lyrisch of koel beheerst, in steen of hout of brons, picturaal of lineair-grafisch, klassiek harmonisch of vormelijk-experimenteeI, in elk kunstwerk is de gehele persoonlijkheid van de kunstenaar uitdrukkelijk en manifest aanwezig.
uit 1948 tot 2001
(klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht
Slaapdenker
2001
Gehurkte vrouw
1995
Johan Smits
1994portret van zoon Johan
Piëta
1982"Dit werk hindert mij en voorlopig wil ik er niets over zeggen" (René Smits, 1983). P.S. Deze piëta werd door de kunstenaar in 1986 vernietigd.
Hoofd als poort / Poort van de dood
1979Rene Smits: "Ik beleef de vormgeving van de primitieve Afrikaanse beeldhouwers als een zeer uitdrukkelijke taal, direct aan de bron ontstaan. Met tussen de inspiratie en het zichtbaar tastbare beeld, met tussen inhoud en vorm, een tussenzone die zo goed als onbestaande mag beschouwd worden."
Fluitspeler
1973spielerei / assemblage
Wilfriede
1973gepolijst brons
Grote muzikant
1967Rene Smits: "In 1969 maakte ik het portret van een man die bij een van zijn bezoeken vergezeld was van zijn echtgenote. Een wakkere, ondernemende vrouw. Bij het zien van mijn Muzikant zegt ze plots “Ha, daar is Maria, Jozef en het kindje Jesus”. We stonden perplex. Zij niet minder, en prevelde: “Oei, wat heb ik nu gezegd.” Nadien noemde ik het beeld ook wel eens een Engel. Een muzikant kan immers boodschapper zijn van de geestelijke wereld."
Baadster
1964
Jonkvrouwelijk
1964gedreven rood koper
Portret Dr. Willem Zeylmans van Emmichoven
1961Rene Smits: "Na de oorlog gaf Dr Willem Zeylmans van Emmichoven te Antwerpen voordrachten vanuit de antroposofische gezichtspunten, georganiseerd onder de hoofding 'vrij geestesleven'. Sindsdien had ik twee leraren: Puvrez en Zeylmans. Ieder op zijn gebied. Merkwaardig was dat Zeylmans tijdens het poseren vroeg het portret van Henri Puvrez voor hem te plaatsen 'om er zijn blik op te laten rusten'."
Zelfportret
1960
Allegorie podiumkunsten
1957"Vanaf dit jaar is het openluchtteater in het Ter Rivierenhof in Deurne bij Antwerpen verrijkt met twee reliëfwerken aan de grote lichttoren. Wanneer u in de gelegenheid bent 't teater te bezoeken loont het zeker de moeite dit werk van René Smits te bewonderen. Het reliëf is ter plaatse gekapt op 't muurgedeelte door de architekt aangeduid. Dank zij de goede samenwerking tussen architekt en beeldhouwer is hier een werkelijke eenheid tot stand gekomen tussen bouw- en beeldhouwwerk. De twee vakken zijn elk met drie menselijke figuren gevuld waarvan de simboliek betrekking heeft op de voordracht en muziek. De figuren zijn op een gelijk vlak naar voor gebracht en worden onderlijnd door een eenvoudige schaduwwerking. Het werk getuigt van een verrassend evenwicht tussen geest en techniek, een eigenschap die kenmerkend is voor de meeste werkstukken van de kunstenaar." (Marie-Therese Van Loon, 1957)
Grote zwangere
1956Arts d'Europe - Jonge Figuratieve Kunst in het Rogiercentrum, Brussel. "René Smits met zijn Grote Zwangere, een meer dan levensgroot, prachtig beeld, waarvan vooral de buste iets heeft van die grote plastiek die ons treft bij figuren als Maillol en Lehmbruck. Wij geloven dat wij daarmee voor een der weinige kunstwerken dier tentoonstelling stonden, die ook op Europees vlak geldigheid kunnen hebben." (Urbain Van de Voorde, De Standaard, 22 maart 1963)
Piëta
1948Tegenover de Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk te Sint Niklaas staat het beeld ‘Piëta’. Het beeld dateert uit 1948. De kunstenaar geeft hier vorm aan een klassiek en universeel thema in de westerse kunst. Het tafereel toont een van de meest aangrijpende momenten die zich kunnen voordoen in een mensenleven: een moeder die treurt om haar overleden zoon. Zij reikt met beide handen naar het dode lichaam. De personages zijn herleid tot de essentie: de weergave van een intense droefenis. Het gaat hier niet om de expressieve weergave van uitzinnig verdriet, wel om de innerlijke beleving ervan. René Smits geeft hier blijk van een afstand scheppende benadering: Maria neemt afstand van haar gefolterde zoon. Zij toont a.h.w. haar recht opzittende zoon aan de wereld. Jezus is de ‘grote’, de ‘blijvende’. Maria is de ‘medelijdende’, de ‘mediterende’, die de verrijzenis aanwijst. Van oorsprong is de piëta een religieus thema. Het situeert zich tussen de kruis- afneming van Christus en de bewening ervan door een groep volgelingen. Een piëta is een reflectief onderwerp, waarbij slechts twee figuren worden afgebeeld. De meest voorkomende vorm is die van de dode Christus op de schoot van Maria. De ‘Piëta’ van Michelangelo is daarvan het meest bekende voorbeeld. Beeldhouwer Smits is een perfectionist. Zijn ‘Piëta’ is een synthese van zijn denken. De kunstenaar gaat geen enkel technisch probleem uit de weg om zijn artistieke visie op het onderwerp te verwezenlijken. Het is een boeiende confrontatie van vormen, moeilijk te boetseren, te mouleren en in brons te gieten. (Kunst in de Stad, St-Niklaas)